Her türlü ilan ve reklamın vergi konusu olması, Eczane levhalarının ilan ve reklam vergisine tabi olması

T.C.

DANISTAY

VERGI DAVA DAIRELERI KURULU

Esas Numarasi: 2021/8

Karar Numarasi: 2022/1

Karar Tarihi: 19.01.2022

BÖLGE IDARE MAHKEMESI KARARLARINDAKI AYKIRILIGIN GIDERILMESI ISTEMI

HER TÜRLÜ ILAN VE REKLAMIN VERGI KONUSU OLMASI

ECZANE LEVHALARININ ILAN VE REKLAM VERGISINE TABI OLMASI

VERGI ISTISNASI BULUNMAMASI

ÖZETI: Bölge idare mahkemesi kararlari arasindaki aykiriligin giderilmesi istemiyle ilgili kararlara konu olaylarda, eczaci odalari tarafindan eczanelerin is yerlerinde kullanilmasi zorunlu ve standardize edilmis levhalarin ilan ve reklam vergisine tabi olmadigi ve bu nedenle vergi alinmamasi gerektiginden bahisle basvuru yapilmis, bu basvurularin reddine dair tesis edilen islemlerin iptali istemiyle dava açilmistir. Aykiriligin giderilmesi istemine konu kararlarda yer verildigi üzere eczacilik faaliyeti yürüten saglik kuruluslari olan eczanelerde eczane ibaresinin, reklam mahiyetinde olmayacak biçimde eczanenin adinin ve eczacinin adi ile soyadinin ilan edilmesine yarayan levhalarin kullanilmasi ilgili düzenlemelerde zorunlu tutulmustur. Belediye Gelirleri Kanunu verginin konusunu, her türlü ilan ve reklamin olusturdugunu açikça belirledikten sonra ilan ve reklami kendi adina yapan veya yaptiran mükellefin ilan ve/veya reklami icra edilen meslek kurallarini belirleyen yasal ya da idari düzenlemelerde öngörülen zorunluluga istinaden yapmasini istisna ya da muafiyet biçiminde bir vergi kolayligi taninmasi sonucunu doguran bir unsur olarak degerlendirmemistir. Nitekim, verginin konusunu belirleyen kuralda her türlü ilan ve reklam ifadesine yer verilmek suretiyle ilanin veya reklamin zorunlu olarak yapilip yapilmadigina bakilmaksizin verginin konusuna girdigi açikça kabul edilmistir. Yürütülen hizmetin kamusal mahiyetinin de kanunda açikça vergi kolayligi taninmasini gerektiren bir unsur olarak belirlenmedigi müddetçe bir önemi bulunmamaktadir. Ilgili düzenlemelerde faaliyetleri reklam yasagina tabi kilinan eczaneler tarafindan is yerlerinde kullanilan levhalarin ilan niteliginde oldugu ve bu ilanin ise Belediye Gelirleri Kanunu uyarinca ilan ve reklam vergisinin konusuna girdigi söz konusu levhalar için vergi istisnasi taninmasini öngören bir yasal düzenlemenin bulunmadigi sonucuna varilmistir. Söz konusu levhalarin vergilendirilmesine yönelik hukuki degerlendirmelerde isiksiz levhalar yönünden levhanin alani baglaminda belirlenen istisna veya verginin tarife ve nispetine iliskin diger kurallarin dikkate alinacagi tabiidir.

I.AYKIRILIGIN GIDERILMESI

ISTEMINDE BULUNAN: Samsun Bölge Idare Mahkemesi Baskanlar Kurulu

II-ISTEMIN ÖZETI: Samsun Bölge Idare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesinin 22/06/2021 tarih ve E:2021/177, K:2021/473 sayili karari ile Ankara Bölge Idare Mahkemesi 4. Vergi Dava Dairesinin 19/09/2019 tarih ve E:2019/544, K:2019/1386 sayili; Istanbul Bölge Idare Mahkemesi 5. Vergi Dava Dairesinin 19/06/2018 tarih ve E:2018/6734, K:2018/5640 sayili kararlari arasindaki aykiriligin 2576 sayili Bölge Idare Mahkemeleri, Idare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kurulusu ve Görevleri Hakkinda Kanun’un 3/C maddesinin (4) numarali fikrasinin (c) isaretli bendi uyarinca giderilmesi, istinaf yoluna basvurma hakki bulunanin bu yöndeki talebini uygun gören Samsun Bölge Idare Mahkemesi Baskanlar Kurulunun 06/10/2021 tarih ve E:2021/25, K:2021/23 sayili karariyla istenmistir.

III-ÖN INCELEME:

Adana Bölge Idare Mahkemesi Baskanlar Kurulunun 25/10/2021 tarih ve E:2021/28, K:2021/26 sayili basvurusunun ayni konuda oldugu ve ayni istem sonucunu içerdigi görüldügünden usul ekonomisi açisindan bu basvuruya iliskin Danistay Vergi Dava Daireleri Kurulunun E:2021/9 sayili dosyasinin isbu dosya (E:2021/8) ile birlestirilmesine karar verilmistir.

IV-AYKIRILIGIN GIDERILMESI ISTEMINE KONU BÖLGE IDARE MAHKEMESI

KARARLARI:

A- Samsun Bölge Idare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesinin E:2021/177 sayili dosyasina konu yargilama süreci:

Dava konusu istemin özeti: Davaci Türk Eczacilar Birligi 18. Bölge Trabzon Eczaci Odasi tarafindan, eczanelerde kullanilmasi zorunlu olan isikli isiksiz tabela ve levhalardan ilan ve reklam vergisinin alinmamasina yönelik yapilan basvurunun reddine iliskin 16/10/2019 tarih ve 20092 sayili islemin iptali istemiyle dava açilmistir.

Idari davaya konu olabilecek nitelikte kesin ve yürütülmesi gerekli bir islem bulunmadigi gerekçesiyle verilen davanin incelenmeksizin reddi yolundaki kararin Samsun Bölge Idare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesince kaldirilmasi ve dosyanin mahkemesine gönderilmesi üzerine davayi yeniden inceleyen Trabzon Vergi Mahkemesinin 19/01/2021 tarih ve E:2020/782, K:2021/22 sayili karari:

Davaci tarafindan 19/08/2019 tarihli dilekçeyle, eczanelerin E logolu ve isikli isiksiz levhalarinin rizaya dayali olarak yapilan ilan ve reklam mahiyetinde olmadigi, Eczacilar ve Eczaneler Hakkinda Yönetmelik’in 25 ve 26. maddeleri uyarinca bu levhalarin kullaniminin zorunlu oldugu dolayisiyla eczanelerde kullanilan E logolu, isikli ve isiksiz levhalardan ilan ve reklam vergisi alinmamasi gerektigi belirtilerek bu konuda gereginin yapilmasi ve durumun ilçe belediyelerine bildirilmesi davali idareden talep edilmistir.

Bunun özerine davali idarece 29/08/2019 tarih ve 13700 sayili islemle, 2464 sayili Belediye Gelirleri Kanunu kapsaminda reklam izlenimi olusturmayacak özellikte olmak kaydiyla E” logolu isikli standart levhalardan ilan ve reklam vergisi alinmadigi belirtilmistir.

Davaci tarafindan 24/09/2019 tarihli dilekçeyle, E” logolu levha ile ayni mahiyette olan isikli ve isiksiz levhalarin da ilan ve reklam vergisi kapsaminda olmadigi, bu hususun da degerlendirilerek sonucunun taraflarina bildirilmesi istemiyle davali idareye bir kez daha basvuruda bulunulmustur. Davali idarece 2464 sayili Kanun’da herhangi bir istisna ve muafiyet hükmü bulunmadigindan eczanelerin isikli ve isiksiz tabela ve levhalarindan ilan ve reklam vergisi alinmamasinin mümkün olmadigi belirtilerek 16/10/2019 tarih ve 20092 sayili islem ile basvuru reddedilmistir. Söz konusu islemin iptali istemiyle isbu dava açilmistir.

Türk Vergi Sisteminde vergi, hangi fiili ya da hukuki durum üzerine konulursa genellikle o isimle anilmaktadir. Belediye sinirlari ile mücavir alanlar içinde yapilan her türlü ilan ve reklam, ilan ve reklam vergisinin konusunu olusturmaktadir. Bu verginin mükellefi ise ilan ve reklami kendi adina yapan veya yaptiran gerçek veya tüzel kisiler olarak belirlenmistir.

Yasa koyucu tarafindan gözetilen ekonomik, sosyal v.b. nedenlerle verginin konusuna giren islemlerden bazilarina kismen veya tamamen istisna taninabilecegi gibi verginin mükellefi olmasi gereken kisilere de muafiyet saglanabilecektir. Verginin konusuna giren islemlere istisna; mükelleflere ise muafiyet taninmadigi sürece kanunda öngörülen vergiyi doguran olay gerçeklestiginde vergi yükümlülügü dogacaktir.

Eczacilarin ilan ve reklam vergisinin mükellefi olduklari, eczanelerin isikli ve isiksiz levhalarinin ilan ve reklam vergisinin konusuna girdigi, bunlardan yalnizca 1/2 metrekareyi asmayan isiksiz levhalarin vergiden istisna edildigi, 2464 sayili Kanun ya da baska kanunlarda anilan konu ve mükellefler yönünden istisnaya da muafiyet hükmü bulunmadigi dikkate alindiginda Türk Eczacilar Birligi tarafindan eczanelerde standardize edilmis isikli veya isiksiz levhalarin kullaniminin, Eczacilar ve Eczaneler Hakkinda Yönetmelik ile zorunlu tutulmasinin, deginilen tabelanin mahiyetini ve verginin konusuna girdigi gerçegini degistirmeyeceginden eczanelerde kullanilan isikli ve isiksiz tabela ve levhalardan ilan ve reklam vergisi alinmamasina yönelik basvurunun reddine iliskin islemde hukuka aykirilik görülmemistir.

Vergi mahkemesi bu gerekçeyle davayi reddetmistir.

Davacinin istinaf istemini inceleyen Samsun Bölge Idare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesinin 22/06/2021 tarih ve E:2021/177, K:2021/473 sayili karari:

Vergi Dava Dairesi, mahkeme kararinin usul ve hukuka uygun oldugu gerekçesiyle

istinaf istemini kesin olarak reddetmistir.

B- Ankara Bölge Idare Mahkemesi 4. Vergi Dava Dairesinin E:2019/544 sayili dosyasina konu yargilama süreci:

Dava konusu istemin özeti: Davaci Türk Eczacilar Birligi 2. Bölge Ankara Eczaci Odasi tarafindan, odanin üyesi olan eczanelerde mevcut eczane adini gösterir tabela ile E logolarindan ilan ve reklam vergisi alinmamasina yönelik yapilan basvurunun reddine dair 18/09/2018 tarih ve E.88826 sayili islemin iptali istemiyle dava açilmistir.

Ankara 5. Vergi Mahkemesinin 16/01/2019 tarih ve E:2018/1143, K:2019/55 sayili karari:

Türk Eczacilari Deontoloji Tüzügü’nün 1. maddesi, Eczacilar ve Eczaneler Hakkinda Yönetmelik’in Tanimlar” baslikli 4. maddesinin (1) numarali fikrasinin (ç) ve (d) isaretli bentleri ile ayni Yönetmelik’inEczane ismi, levhasi ve vitrini” baslikli 25. maddesinin (2) ve (3) numarali fikralarinda yer verilen kurallarin birlikte degerlendirilmesinden, özel kisiler eliyle isletilen eczanelerin, ticari bir müessese niteligi bulunmakla birlikte esas itibariyla kamu sagliginin korunmasi amacina yönelik eczacilik faaliyeti yürüten saglik kuruluslari oldugu sonucuna ulasilmaktadir. Söz konusu faaliyetin, kamu düzeni ve yarari ile dogrudan ilgisinin bulunmasi ve hizmetten yararlanan bireylerin korunmasi, kolayca ve etkin bir sekilde hizmete ulasilabilmesi amaciyla eczane adini gösterir tabela ile “E” logolarinin eczanelerde bulundurulmasi zorunlulugu getirilmistir.

Olayda, eczaneler tarafindan kullanilan ve bireylerin eczaneler tarafindan sunulan saglik hizmetlerinden kolay ve etkin sekilde yararlanabilmesini amaçlayan eczane adini gösterir tabela ile “E” logolarinin kullaniminin zorunlu olmasi ve bunlarin reklam ve ilan amacini tasimamasi dikkate alindiginda dava konusu islemde hukuka uygunluk görülmemistir.

Vergi mahkemesi bu gerekçeyle dava konusu islemi iptal etmistir.

Davalinin istinaf istemini inceleyen Ankara Bölge Idare Mahkemesi 4 Vergi Dava Dairesinin 19/09/2019 tarih ve E:2019/544, K:2019/1386 sayili karari:

Vergi Dava Dairesi, istinaf dilekçesinde ileri sürülen iddialarin isteme konu vergi mahkemesi kararinin kaldirilmasini gerektirecek nitelikte olmadigi gerekçesiyle istemi kesin olarak reddetmistir.

C- Istanbul Bölge Idare Mahkemesi 5. Vergi Dava Dairesinin E:2018/6734 sayili dosyasina konu yargilama süreci:

Dava konusu Istemin özeti; Davaci Türk Eczacilar Birligi 7. Bölge Bursa Eczaci Odasi tarafindan, odanin üyesi olan eczanelerde mevcut eczane adini gösterir tabela ile E logolarindan ilan ve reklam vergisi alinmamasina yönelik yapilan basvurunun reddine dair 26/04/2017 tarih ve 71243 sayili islemin iptali istemiyle dava açilmistir.

Bursa 1. Vergi Mahkemesinin 13/03/2018 tarih ve E:2017/588, K:2018/485 sayili karari:

Türk Eczacilari Deontoloji Tüzügü’nün 1 ve 9. maddeleri, Eczacilar ve Eczaneler Hakkinda Yönetmelik’in “Tanimlar” baslikli 4. maddesinin (1) numarali fikrasinin (ç) ve (d) isaretli bentleri ve 25. maddesinin (2) ve (3) numarali fikralarinin birlikte degerlendirilmesinden, özel kisiler eliyle isletilen eczanelerin, ticari bir müessese niteligi bulunmakla birlikte esas itibariyla kamu sagliginin korunmasi amacina yönelik eczacilik faaliyeti yürütülen saglik kurutuslari oldugu sonucuna ulasilmaktadir. Söz konusu faaliyetin, kamu düzeni ve yarari ile dogrudan ilgisinin bulunmasi ve hizmetten yararlanan bireylerin korunmasi, kolayca ve etkin bir sekilde hizmete ulasilabilmesi amaciyla eczane adini gösterir tabela ile E logolarinin eczanelerde bulundurulmasi zorunlulugu getirilmistir.

Olayda, eczaneler tarafindan kullanilan ve bireylerin eczaneler tarafindan sunulan saglik hizmetlerinden kolay ve etkin sekilde yararlanabilmesini amaçlayan eczane adini gösterir tabela ile E logolarinin kullaniminin zorunlu olmasi ve bunlarin reklam ve ilan amacini tasimamasi dikkate alindiginda dava konusu islemde hukuka uygunluk görülmemistir.

Vergi mahkemesi bu gerekçeyle dava konusu islemi iptal etmistir.

Davalinin istinaf istemini inceleyen Istanbul Bölge Idare Mahkemesi 5. Vergi Dava Dairesinin 19/06/2018 tarih ve E:2018/6734, K:2018/5640 sayili karari:

V-SAMSUN BÖLGE IDARE MAHKEMESI BASKANLAR KURULUNUN GÖRÜSÜ:

A- Usul Yönünden:

Aykiriligin giderilmesi talebini içeren dilekçede herhangi bir eksiklik görülmeyerek yapilan incelemede Baskanlar Kurulunca, talepte bulunanin bu hakka sahip oldugunun anlasilmasi, uyusmazlik konularinin benzer maddi olaylardan kaynaklanmasi ve farkli yönde istinaf kararlari bulunmasi hususlari dikkate alindiginda aykiriligin giderilmesi isteminde usul yönünden bir eksiklik görülmemistir.

B- Esas Yönünden:

Aykiriligin giderilmesi talep edilen kararlar, eczanelerde kullanilmasi zorunlu olan isikli-isiksiz tabela ve levhalardan ilan ve reklam vergisinin alinip alinmayacagina iliskindir.

2464 sayili Kanun’un Ilan ve Reklam Vergisi baslikli ikinci bölümü, verginin konusu, mükellefi ve sorumlusu, istisna ve muafliklari, tarife ve nispeti, verginin tarhi ve ödenmesi ile ilgili düzenlemelerden olusmaktadir. Kanun’un 12 ilâ 16. maddelerinde, belediye sinirlari ile mücavir alanlar içinde yapilan her türlü ilan ve reklamin amacina ya da zorunluluguna bakilmaksizin verginin konusuna girdigi kabul edilmis, tabela ve levhalar da bu kapsamda degerlendirilmis, levhalardan gerçek kisilerin ikametgâhlarinin iç veya dis kapilarina konan ve kimliklerini gösteren levhalar ile gerçek veya tüzel kisilere ait is yerlerinin içine veya disina asilan is sahibinin kimligi ile isin mahiyetini gösteren ve alani 1/2 metrekareyi asmayan isiksiz levhalar yaninda, genel ve katma bütçeli idareler ile il özel idarelerinin, belediyelerin, köylerin ve bunlarin kuracaklari birliklerin ve Posta-Telgraf-Telefon ve T.C. Devlet Demiryollari isletmelerinin yapacaklari her türlü ilan ve reklam ilan ve reklam vergisinden istisna edilmistir.

Bu kurallara göre, gerçek kisilerin ikametgâhlarinin iç veya dis kapilarina konan ve kimliklerini gösteren levhalarin dahi verginin konusuna girdigi ancak bu levhalarin istisna yoluyla vergi disi birakildigi görülmektedir. Öte yandan, ilan ve reklam vergisinin konusunun oldukça genis tutuldugu ve her türlü ilan ve reklamin verginin konusuna dahil oldugu, bu kapsamda amacina ya da kullanim zorunlulugunun bulunup bulunmadigina bakilmaksizin is yeri adini gösteren levhalarin verginin konusuna girdigi sonucuna varilmistir.

Bu kapsamda eczacilarin ilan ve reklam vergisinin mükellefi olduklari, eczanelerin isikli ve isiksiz levhalarinin ilan ve reklam vergisinin konusuna girdigi, bunlardan yalnizca 1/2 metrekareyi asmayan isiksiz levhalarin vergiden istisna edildigi, 2464 sayili Kanun ya da baska kanunlarda anilan konu ya da mükellefler yönünden istisna ya da muafiyet hükmü bulunmadigi dikkate alindiginda Türk Eczacilar Birligi tarafindan eczanelerde standardize edilmis isikli veya isiksiz levhalarin kullaniminin, Eczacilar ve Eczaneler Hakkinda Yönetmelik ile zorunlu tutulmasinin, deginilen tabelanin mahiyetini ve verginin konusuna girdigi gerçegini degistirmeyecegi sonucuna ulasilmistir.

Baskanlar Kurulu tarafindan aykiriligin giderilmesi isteminin kabulüne; aykiriligin Samsun Bölge Idare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesinin 22/06/2021 tarih ve E:2021/177, K:2021/473 karari dogrultusunda giderilmesine oyçokluguyla karar verilmistir.

Vl-INCELEME VE GEREKÇE

MADDI OLAY:

Bölge idare mahkemesi kararlari arasindaki aykiriligin giderilmesi istemiyle ilgili kararlara konu olaylarda, eczaci odalari tarafindan eczanelerin is yerlerinde kullanilmasi zorunlu ve standardize edilmis levhalarin ilan ve reklam vergisine tabi olmadigi ve bu nedenle vergi alinmamasi gerektiginden bahisle basvuru yapilmis; bu basvurularin reddine dair tesis edilen islemlerin iptali istemiyle dava açilmistir.

ILGILI MEVZUAT

1- Anayasa’nin Vergi Ödevi” baslikli 73. maddesinin üçüncü fikrasi:

Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur; degistirilir veya kaldirilir,

2- 2464 sayili Belediye Gelirleri Kanunu’nun “Ilan ve Reklam Vergisi” baslikli Ikinci bölümünün “Konu” baslikli 12, maddesi:

Belediye sinirlari ile mücavir alanlari içinde yapilan hertürlü Ilan ve reklam, Ilan ve Reklam Vergisine tabidir.

3- 2464 sayili Kanun’un “Mükellef ve sorumlu” baslikli 13. maddesi:

“Ilan ve Reklam Vergisinin mükellefi, yurt disindan gönderilen ilan ve reklamlar dahil olmak üzere, ilan ve reklami kendi adina yapan veya yaptiran gerçek veya tüzelkisilerdir,

Ilan ve reklam islerini mutat meslek olarak ifa edenler, baskalari adina yaptiklari ilan ve reklamlara ait vergileri mükellefler adina ilgili belediyeye yatirmaktan sorumludurlar.”

4- 2464 sayili Kanun’un “Istisna ve muafliklar baslikli 14. maddesi:

Asagida sayilan ilan ve reklamlardan vergi alinmaz.

1. Türkiye Radyo Televizyon Kurumu tarafindan yayinlanan ve yapilan ilan ve reklamlar;

2. Her türlü gazete, dergi ve kitaplarda yapilan ilan ve reklamlar,

3. Gerçek kisilerin ikametgahlarinin iç veya dis kapilarina konan ve kimliklerini gösteren levhalar,

4. Isletmelerin istigal veya imal konusu maddelerinin ambalajlari üzerinde bulunan ve kendi islerine ait ilan ve reklamlari ile ambalaj muhtevasindan olan prospektüs ve tarifnameler,

5. Gerçek veya tüzel kisilere ait isyerlerinin içine veya disina asilan is sahibinin kimligi ile isin mahiyetini gösteren ve alani 1/2 metrekareyi asmayan isiksiz levhalar, (Alani 1/2 metrekareyi asan levhalar, asan kisim üzerinden vergiye tabidir.)

6. Genel ve katma bütçeli idareler ile il özel idarelerinin, belediyelerin, köylerin ve bunlarin kuracaklari birliklerin ve Posta – Telgraf – Telefon ve TC. Devlet Demiryollari Isletmelerinin yapacaklari her türlü ilan ve reklamlar,

7. Siyasi Partiler Kanununa göre, siyasi partilerin siyasi faaliyet sinirlari içinde yapacaklari ilan ve reklamlar;

8. Altinci bentte yazili idarelerle, kooperatifler ve kamu kurumu niteligindeki meslek kuruluslari tarafindan ülke ürünlerinin ve turizminin reklamim yapmak ve herhangi bir ticari ve sinai kurulusa ait olmamak üzere hazirlanan her türlü levha ve afislerle, ayni kuruluslar tarafindan Türkiye’deki ticaret, sanayi, tarim ve mesleki müesseslerinin isim ve ticaret unvanlari ile ad ve adreslerini ihtiva etmek üzere yayinlanacak kitap, brosür; katalog ve dergiler,

9. Umumi mahallere reklam amaci ile konulacak sira, bank ve benzeri gereçler üzerindeki ilan ve reklamlar,

10. Sinema ve tiyatrolarin kendi programlarina iliskin olarak gösterinin yapildigi binanin içinde ve dis yüzünde yaptiklari ilan ve reklamlar,

5- 2464 sayili Kanun’un “Tarife ve nispet” baslikli 15. maddesi;

Ilan ve Reklam Vergisi asagidaki tarifeye göre alinir. (Degisik Tarife: 30/12/2004-5281/16 md.)

1. Dükkân, ticarî ve sinaî müessese ve serbest meslek erbabinca çesitli yerlere asilan ve takilan her çesit levha, yazi ve resim gibi tüm sabit ilân ve reklamlarin beher metrekaresinden yillik olarak:

Verginin Tutari (YTL)

En az En çok

20 100

2. Motorlu tasit araçlarinin içine veya disina konulan ilân ve reklamlarin beher metrekaresinden yillik olarak:

8 40

3. Cadde, sokak ve yaya kaldirimlari üzerine gerilen, binalarin cephe ve yanlarina asilan bez veya sair maddeler vasitasiyla yapilan geçici mahiyetteki ilân ve reklamlarin metrekaresinden haftalik olarak:

2 10

4. Isikli veya projeksiyonla ilân ve reklamlardan her metrekare için yillik olarak:

30 150

5, Ilân ve reklam amaciyla dagitilan brosür, katalog, duvar ve cep takvimleri, biblolar veya benzerlerinin her biri için:

0,01 0,25

6. Mahiyeti ne olursa olsun yapistirilacak çesitli afisler ve benzerlerinin beherinin metrekaresinden:

0,02 0,50

HUKUKI DEGERLENDIRME:

A- Usul Yönünden;

i.Uyusmazligin esasina yönelik aykiriligin giderilmesi istemine konu kararlarin yargilama usulüne Iliskin hususlar yönünden ön denetime tabi tutulup tutulamayacagi;

2576 sayili Bölge Idare Mahkemeleri, Idare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kurulusu ve Görevleri Hakkinda Kanun’un 18/06/2014 tarih ve 6545 sayili Kanun’un 6. maddesiyle eklenen 3/C maddesinin (4) numarali fikrasinin (c) isaretli bendinde, bölge idare mahkemesi baskanlar kurulunun, benzer olaylarda, bölge idare mahkemesi dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasinda veya farkli bölge idare mahkemeleri dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasinda aykirilik veya uyusmazlik bulunmasi hâlinde; resen veya ilgi bölge idare mahkemesi dairelerinin ya da istinaf yoluna basvurma hakki bulunanlarin bu aykiriligin veya uyusmazligin giderilmesini gerekçeli olarak istemeleri üzerine, istemin uygun görülmesi halinde kendi görüslerini de ekleyerek Danistaydan bu konuda karar verilmesini isteyebilecegi, anilan maddenin (5) numarali fikrasinda ise, (4) numarali fikranin (c) isaretli bendine göre yapilacak istemlerin, konusuna göre Idarî veya Vergi Dava Daireleri Kuruluna iletilecegi, Ilgili dava daireleri kurulunca üç ay içinde karar verilecegi, aykirilik veya uyusmazligin giderilmesine iliskin olarak bu fikra uyarinca verilen kararlarin kesin oldugu hükmüne yer verilmistir.

Anilan düzenlemeyle üç dereceli yargilama sisteminde içtihat makami rolünü üstlenen Danistayin temyizi kabil olmayan kesin kararlara konu olaylarda uygulama birligi saglamasi amaçlanmistir. Kanun koyucu bu amacin gerçeklestirilmesi amaciyla aykiriligin giderilmesi istemi için temyiz kanun yolu denetiminde uygulanan usulden farkli bir usul ihdas etmis, Danistayin temyiz mercii olarak yaptigi görev ile ayni veya farkli bölge idare mahkemesi daireleri kararlari arasindaki aykiriliklarin giderilmesine dair görev arasinda bir ayrim gözeterek aykiriligin giderilmesi istemine konu kararlarin kesin nitelikte olmasi gerektigini belirtmistir.

Danistayin temyiz mercii olarak görevi, temyiz istemine konu kararlarda, yargilama esnasinda uyulmasi gereken usul hükümleri ile uyusmazligin esasinin çözümüne yönelik kurallarin hukuka uygun bir biçimde uygulanip uygulanmadigini denetlemektir. Buna karsin ayni veya farkli bölge idare mahkemeleri dairelerince verilen kararlar arasindaki aykiriligin giderilmesine iliskin basvuru yolunda Danistay, benzer olaylarla ilgili olup kesin nitelikte ancak birbirinden farkli sonuçlar veren kararlar arasindaki aykiriliklarin giderilmesine yönelmektedir. Bu nitelikteki kararlar arasindaki aykiriligin yargilama usulüne ya da uyusmazligin esasina yönelik olmasi mümkündür.

Kanun koyucunun uygulamada içtihat birliginin saglanmasina yönelik amaci göz önünde bulunduruldugunda, uyusmazligin esasina yönelik ayni ya da farkli bölge idare mahkemesi dava, dairelerinin kararlari arasinda olusan aykiriligin giderilmesi istemi incelenirken kesin nitelikle olan bu kararlarin verilme sürecinde yargilama usulü kurallarina uyulup uyulmadigi yönünden bir ön denetim yapilmasina hukuken bir gereklilik bulunmadigina oybirligiyle karar verilmistir.

Öte yandan ayni veya farkli bölge idare mahkemesi dava dairelerinin kararlari arasindaki uyusmazligin yargilama usulüne iliskin olmasi halinde istemin bu yönüyle incelenecegi açiktir.

ii. Aykiriligin giderilmesi isteminin konu yönünden sinirlandirilmasi;

Samsun Bölge Idare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesinin 22/08/2021 tarih ve E:2021/177, K:2021/473 sayili karariyla; eczaneler tarafindan is yerlerinde kullanilan levhalarin (E logolu levhalar hariç) ilan ve reklam vergisine tabi oldugu dolayisiyla dava konusu islemde hukuka aykirilik bulunmadigi gerekçesiyle davanin reddi yolunda verilen mahkeme kararina yöneltilen istinaf istemi reddedilmistir.

Ankara Bölge Idare Mahkemesi 4. Vergi Dava Dairesinin 19/09/2019 tarih ve E:2019/544, K:2019/1386 sayili; Istanbul Bölge idare Mahkemesi 5. Vergi Dava Dairesinin 19/06/2018 tarih ve E:2018/6734, K:2018/5640 sayili karariyla eczane adini gösteren tabelalar ile “E logolu levhalarin ilan ve reklam vergisine tabi olmadigi dolayisiyla dava konusu islemlerde hukuki isabet bulunmadigi gerekçesiyle dava konusu islemlerin iptali yolunda verilen mahkeme kararlarina yöneltilen istinaf istemleri reddedilmistir.

Bu durumda, Samsun Bölge Idare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesinin 22/06/2021 tarih ve E:2021/177, K:2021/473 sayili karariyla istinaf istemi reddedilen Mahkeme kararinda hukuka uygunlugu incelenen dava konusu islemin eczaneler tarafindan kullanilan E logolu levhalara yönelik olarak tesis edilmedigi anlasildigindan, aykiriligin giderilmesi isteminde bulunulabilmesi için gerekli olan sartlarin eczaneler tarafindan kullanilan E logolu levhalar yönünden gerçeklesmedigi sonucuna varilmistir.

B- Esas Yönünden;

Bölge Idare Mahkemesi Vergi Dava Dairelerince kesin olarak verilen kararlar arasindaki aykirilik, eczaneler tarafindan is yerlerinde kullanilan levhalarin ilan ve reklam vergisine tabi olup olmadigina iliskindir.

Anayasa’nin 73. maddesinin birinci fikrasinda, herkesin kamu giderlerini karsilamak üzere mali gücüne göre vergi ödemekle yükümlü oldugu belirtilmis, diger fikralarinda da bu yükümlülüge iliskin ilkeler gösterilmistir. Devletin vergilendirme yetkisi Anayasa’nin 73. maddesinde yer alan verginin kanuniligi, mali güce göre ödenmesi, genelligi, vergi yükünün adaletli ve dengeli dagilimi ilkeleri yaninda Anayasa’nin genel ilkeleri ile de sinirlandirilmistir.

Verginin kanuniligi ilkesi takdire dayali keyfî uygulamalari önleyecek sinirlamalarin kanunda yer almasini gerektirmekte ve vergi yükümlülügüne iliskin düzenlemelerin konulmasi, degistirilmesi veya kaldirilmasinin kanun ile yapilmasini zorunlu kilmaktadir. Bu zorunluluk, verginin kanuniligi ilkesi olarak tanimlanmakta olup bu ilke uyarinca verginin yükümlüsü, konusu, vergiyi doguran olay, matrah, oran, tarh, tahakkuk, tahsil, zamanasimi, muafiyet ve istisna gibi vergilendirmenin temel ögelerinin kanun ile belirlenmesi gerekir.

Kanun’un açikça verginin konusunu ve mükellefini belirledigi hallerde, bu belirlemelerin aksine vergisel yükümlülügün kapsamini idari ya da yargisal yorum yoluyla genisletilmesi ya da daraltilmasi verginin kanuniligi ilkesine aykiri düsecegi gibi vergi adaletini de zedeleyecektir.

2464 sayili Kanun’un Ilan ve Reklam Vergisi baslikli ikinci bölümünde, verginin konusu, mükellefi ve sorumlusu, istisna ve muafliklari, tarife ve nispeti, verginin tarhi ve ödenmesine iliskin düzenlemelere yer verilerek bu konularda açikça bir belirleme yapilmistir.

Deginilen Kanun’da, verginin konusunu, belediye sinirlari ile mücavir alanlari içinde yapilan her türlü ilan ve reklamin olusturdugu kurala baglandiktan sonra verginin mükellefinin yurt disindan gönderilen ilan ve reklamlar dahil olmak üzere ilan ve reklami kendi adina yapan veya yaptiran gerçek veya tüzel kisiler oldugu belirtilmis, ilan ve reklamin yapilmasiyla vergiyi doguran olayin gerçeklestigi kabul edilmistir.

Ilan ve reklam, levha, yazi, resim gibi çesitli yöntemlerle yapilabilmektedir. Ilan ve/veya reklam mahiyetinde olabilecek olan levhanin, mutlak suretle reklam içermesi gerekmemekle birlikte kanun koyucu vergiyi doguran olayin gerçeklesmesi için, ilan ile reklamin birlikte yapilmasi sartini aramamistir. Bu durum, reklam unsuru tasimayan salt ilan mahiyetinde olan levhalar yönünden de vergiyi doguran olayin gerçeklestiginin kabul edilmesini gerekli kilmaktadir.

Aykiriligin giderilmesi istemine konu kararlarda da yer verildigi üzere eczacilik faaliyeti yürüten saglik kuruluslari olan eczanelerde eczane ibaresinin, reklam mahiyetinde olmayacak biçimde eczanenin adinin ve eczacinin adi ile soyadinin ilan edilmesine yarayan levhalarin kullanilmasi ilgili düzenlemelerde zorunlu tutulmustur.

2464 sayili Kanun verginin konusunu, her türlü ilan ve reklamin olusturdugunu açikça belirledikten sonra ilan ve reklami kendi adina yapan veya yaptiran mükellefin ilan ve/veya reklami icra edilen meslek kurallarini belirleyen yasal ya da idari düzenlemelerde öngörülen zorunluluga istinaden yapmasini istisna ya da muafiyet biçiminde bir vergi kolayligi taninmasi sonucunu doguran bir unsur olarak degerlendirmemistir. Nitekim, verginin konusunu belirleyen kuralda her türlü ilan ve reklam* ifadesine yer verilmek suretiyle ilanin veya reklamin zorunlu olarak yapilip yapilmadigina bakilmaksizin verginin konusuna girdigi açikça kabul edilmistir. Öte yandan yürütülen hizmetin kamusal mahiyetinin de kanunda açikça vergi kolayligi taninmasini gerektiren bir unsur olarak belirlenmedigi müddetçe bîr önemi bulunmamaktadir.

Ilgili düzenlemelerde faaliyetleri reklam yasagina tabi kilinan eczaneler tarafindan is yerlerinde kullanilan levhalarin ilan niteliginde oldugu ve bu ilanin ise 2464 sayili Belediye Gelirleri Kanunu uyarinca ilan ve reklam vergisinin konusuna girdigi, 2464 sayili Kanun’un 14. maddesinin birinci fikrasinin (5) numarali bendi hariç söz konusu levhalar için vergi istisnasi taninmasini öngören bir yasal düzenlemenin bulunmadigi sonucuna varilmistir.

Buna göre, söz konusu levhalarin vergilendirilmesine yönelik hukuki degerlendirmelerde 2464 sayili Kanun’un ilgi maddelerinde öngörülen isiksiz levhalar yönünden levhanin alani baglaminda belirlenen istisna veya verginin tarife ve nispetine iliskin diger kurallarin dikkate alinacagi tabiidir.

VII-SONUÇ:

Açiklanan hukuksal nedenler ve gerekçeyle, anilan bölge idare mahkemeleri dava dairelerinin kararlari arasindaki aykiriligin, eczaneler tarafindan is yerlerinde kullanilan levhalarin 2464 sayili Belediye Gelirleri Kanunu uyarinca ilan ve reklam vergisinin konusuna girdigi ve 2464 sayili Kanun’un 14. maddesinin birinci fikrasinin (5) numarali bendi hariç söz konusu levhalar için vergi istisnasi taninmasini öngören bir yasal düzenlemenin bulunmadigi yönünde giderilmesine, 19/01/2022 tarihinde oyçokluguyla kesin olarak karar verildi.

X-KARSI OY:

Özel kisiler eliyle isletilen eczaneler, ticari bir müessese niteligi bulunmakta birlikte esas itibariyla kamu sagliginin korunmasi amacina yönelik eczacilik faaliyeti yürüten saglik kuruluslaridir.

Söz konusu faaliyetle, kamu düzeni ve yarari ile dogrudan ilgisinin bulunmasi ve hizmetten yararlanan bireylerin korunmasi, kolayca ve etkin bir sekilde hizmete ulasilabilmesi amaçlanmakta olup bu amacin gerçeklesmesi için de eczaneler tarafindan levha kullanimi, ilgili mevzuat kapsaminda zorunlu tutulmus, anilan levhalarin standartlarinin Türk Eczacilar Birligi tarafindan belirlenecegi kabul edilmistir. Bu yönüyle, eczacilarin bu konuya iliskin kullanacaklari levhalarin ebatlarini belirleme konusunda veya kullanip kullanmama noktasinda herhangi bir iradeleri bulunmamaktadir.

Bu durumda, Türk Eczacilar Birligi tarafindan eczanelerde standardize edilmis isikli veya isiksiz levhalarin kullaniminin, Eczacilar ve Eczaneler Hakkinda Yönetmelik ile zorunlu tutulmasi ve eczacilar tarafindan reklam yapamayacak olmasi karsisinda herhangi bir reklam unsuru içermeyen eczanelerin is yerinde kullandiklari tabelalarin 2464 sayili Kanun uyarinca ilan ve reklam vergisine tabi olmadigi sonucuna varilmistir.

Açiklanan hukuksal nedenler ve gerekçeyle, aykiriligin, eczaneler tarafindan is yerlerinde kullanilan levhalarin 2464 sayili Belediye Gelirleri Kanun’u uyarinca ilan ve reklam vergisinin konusuna girmedigi yönünde giderilmesi gerektigi oyuyla Kurul kararina katilmiyoruz.

legalbank.net